Organisatie of organiseren?

Tijden veranderen (vanzelf), bij organisaties is dat lastig. Of toch niet?
Zoek het woord organisatie op in een online encyclopedie en je treft twee definities:

(….) 1. ‘De wijze waarop een organisatie functioneert. Bij voorkeur is dit het resultaat van organiseren, maar soms is een organisatie historisch gegroeid zonder bewuste organisatie activiteit.’

Wat mij opvalt in deze definitie is dat er een verschil wordt gemaakt tussen organiseren (de activiteit) en organisatie (het resultaat). Organisatie is dus gestold organiseren. In snel veranderende tijden hebben we volgens mij de lenigheid van organiseren nodig en staat de starheid van ‘organisatie’ ons regelmatig in de weg.

(….) 2. ‘Een levend en door deelnemers bewust gezocht samenwerkingsverband tussen natuurlijke of rechtspersonen, die daarbij al dan niet gebruik maken van middelen. Een organisatie in deze zin is een zelfstandig geordend geheel van mensen en middelen die bepaalde processen uitvoeren.’

Bij deze definitie valt me op dat het beschreven wordt als een vrijwillig collectief. Eckhart Wintzen, de helaas veel te vroeg overleden grondlegger van BSO, zei enige tijd geleden al dat veel organisaties georganiseerd zijn rond angst, dwang en wantrouwen.
Organisaties moeten zich aanpassen aan de tijdsgeest waarin ze opereren. Anders worden ze overbodig. Aanpassen (b)lijkt echter lastig in de praktijk. Ik denk dat de crux zit in twee dingen:
1. Minder leunen op de (schijn)veiligehid van de organisatie en durven om bewust het dynamische proces van organiseren aan te gaan. Beantwoord de vraag maar eens: “hoe zou ik mijn organisatie inrichten als ik het overnieuw zou doen?”
2. Bouw vrijwillige collectieven in plaats van collectieven waarin mensen op basis van angst, dwang en wantrouwen worden ingezet als Human Resource.

Advertenties

Organisatie of organiseren?

Tijden veranderen (vanzelf), bij organisaties is dat lastig. Of toch niet?
Zoek het woord organisatie op in een online encyclopedie en je treft twee definities:

(….) 1. ‘De wijze waarop een organisatie functioneert. Bij voorkeur is dit het resultaat van organiseren, maar soms is een organisatie historisch gegroeid zonder bewuste organisatie activiteit.’

Wat mij opvalt in deze definitie is dat er een verschil wordt gemaakt tussen organiseren (de activiteit) en organisatie (het resultaat). Organisatie is dus gestold organiseren. In snel veranderende tijden hebben we volgens mij de lenigheid van organiseren nodig en staat de starheid van ‘organisatie’ ons regelmatig in de weg.

(….) 2. ‘Een levend en door deelnemers bewust gezocht samenwerkingsverband tussen natuurlijke of rechtspersonen, die daarbij al dan niet gebruik maken van middelen. Een organisatie in deze zin is een zelfstandig geordend geheel van mensen en middelen die bepaalde processen uitvoeren.’

Bij deze definitie valt me op dat het beschreven wordt als een vrijwillig collectief. Eckhart Wintzen, de helaas veel te vroeg overleden grondlegger van BSO, zei enige tijd geleden al dat veel organisaties georganiseerd zijn rond angst, dwang en wantrouwen.
Organisaties moeten zich aanpassen aan de tijdsgeest waarin ze opereren. Anders worden ze overbodig. Aanpassen (b)lijkt echter lastig in de praktijk. Ik denk dat de crux zit in twee dingen:
1. Minder leunen op de (schijn)veiligehid van de organisatie en durven om bewust het dynamische proces van organiseren aan te gaan. Beantwoord de vraag maar eens: “hoe zou ik mijn organisatie inrichten als ik het overnieuw zou doen?”
2. Bouw vrijwillige collectieven in plaats van collectieven waarin mensen op basis van angst, dwang en wantrouwen worden ingezet als Human Resource.

Vorm als norm

Toen Organiseren stilzwijgend is verworden tot Organisatie ging het mis. De vorm werd norm. Aannames werden wetmatigheid. Middelen werden doelen. Nu de tijdsgeest ons dwingt te veranderen, worden we keihard geconfronteerd met de schaduwzijde. Omdat de huidige, niet langer werkende vorm norm is geworden, worden alternatieven als onacceptabel waargenomen.

Hoog tijd dat we norm en vorm, aannames en wetmatigheden, middelen en doelen weer scheiden. Dat vraagt lef om over je schaduw heen te stappen. Pas dan kunnen we de stappen nemen die nu noodzakelijk zijn.

Scholen zijn een product van onze geschiedenis, niet van onderzoek naar hoe kinderen leren

Scholen zijn een product van onze geschiedenis, niet van onderzoek naar hoe kinderen leren, stelt onderzoeksprofessor Peter Gray in een recentelijk artikel.

Onderwijswetgeving wordt in Nederland geïnterpreteerd en toegepast op basis van diezelfde geschiedenis. Dit leidt ertoe dat ons schoolsysteem om historische reden ondertussen haaks staat op de meest recente wetenschappelijke inzichten over hoe kinderen leren.

De consequentie hiervan is dat de aansluiting tussen onderwijs en de (werkende) samenleving groter wordt. En het leidt ertoe dat een groeiende groep kinderen, emotioneel-mentale schade oploopt door schoolbezoek. En dan spreken we nog niet van de macro-economische schade dit met zich meebrengt.

Ouders en kinderen die alternatieven initiëren, worden onder pressie van boetes en gevangenisstraffen gedwongen mee te doen aan een achterhaalde onderwijssysteem. Ondanks de wetenschappelijk onderbouwing van hun initiatieven, de aantoonbare schade die hun kinderen oplopen in regulier onderwijs en de groeiende mismatch tussen de opbrengsten van regulier onderwijs en benodigde kennis, vaardigheden en mindset om succesvol en gelukkig te kunnen zijn in de 21ste eeuw. Het lijkt erop dat de overheid onze kinderen liever gecontroleerd slecht voorbereid op hun (werk)leven met de kans op psychische nevenschade, dan dat zij evidence based experimenten toestaat die haaks staan op hun (recente) historische keuzes.

Aan die idiotie moet een einde komen. Juridisch, politiek en ambtelijk geneuzel alleen omdat men bang is de controle te verliezen, staat de broodnodige innovatie in de weg. Daar waar de overheid schreeuwt om VOC mentaliteit bij de burger, zal ze eerst de hand in eigen boezem moeten steken. Of is hier ook de geschiedenis leidend en worden vernieuwers eerst verguist om met terugwerkende kracht, na een revolutie, postuum in het gelijk te worden gesteld?

We can’t prevent the future from happening

“De signalen van disruptie, grote veranderingen, zijn duidelijker dan ooit. Maar beleidsmakers en vaak ook ondernemers grijpen naar oude hulpmiddelen om het nieuwe kwaad te bestrijden, maar dat lukt gewoon niet meer. Nieuwe ontwikkelingen vragen om nieuwe initiatieven en een andere benadering.”

Dit is de aanhef van de nieuwsbrief van Cor Molenaar. Het doet mij denken aan de Engelse spreuk: “We can’t prevent the future from happening”.

Einde betoog 🙂

 

 

Revolutionaire innovatie; stoppen met remmen!

Terwijl veranderingen in onze samenleving – gedreven door technologie – exponentieel van aard zijn, modderen wij door. Zo glijdt Nederland in sneltreinvaart (oeps… gevoelig onderwerp?) af van gidsland tot slechtste jongetje van de klas. Hoofdoorzaak? We houden ons krampachtig vast aan de wetmatigheden die tot dusver zorgde voor onze welvaart en welzijn, terwijl die tegenwoordig disablers zijn in plaats van enablers.

De crises stapelen zich op: economisch, onderwijs, financieel, voedsel, energie, milieu, enzovoort. Dit komt omdat we niet in een crises zitten maar in een transitie. Tot nu toe is het credo: wachten tot de crises over waait, in de tussentijd hand op de knip houden en dan lossen we de problemen wel weer op met groei.

Dit terwijl de oplossingen zich aandienen, vaak tegengewerkt door huidige machthebbers die hun verworvenheden laten prevaleren boven echte oplossingen. Veel experimenten lopen vast in  bureaucratisch onvermogen of onwil.

Hier een aantal voorbeelden van de broodnodige revolutionaire innovatie:

1. Het boek Free to learn van Peter Gray: een nieuwe (?) visie op opvoeden (trustful parenting) en educatie op basis van bevindingen vanuit de evolutionaire psychologie.

2. Coöperatief organiseren van onze samenleving: echte burgerparticipatie en democratie zorgen voor (veel) lagere kosten door zelfwerkzaamheid en wegsnijden van bureaucratie. : http://tegenlicht.vpro.nl/nieuws/2012/maart/Jose-Maria-Arizmendiarrieta0.html

3. Democratiseren van onze organisaties: Meer geluk, meer productiviteit, lagere kosten etc. voorbeeld: http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2012-2013/Semler.html en http://www.finext.nl

4. Circulaire economie: de cyclus produceren – consumeren – weggooien vervagen door produceren – consumeren – hergebruiken. Herman Wijffels poogt dit al geruime tijd onder onze aandacht te brengen.: http://www.youtube.com/watch?v=yQFD-ARfT48

5. Jan Rotmans (http://tegenlicht.vpro.nl/nieuws/2013/april/Jan-Rotmans.html) stelt dat we ons uit de ‘crises’ moeten innoveren.

6. Buurtzorg Nederland wijst ons de weg hoe zorg betaalbaar, werkbaar en kwalitatief op orde te houden: http://www.buurtzorgnederland.com/

7. Onderwijsfuturist John Moravec roept al een tijdje: “that we have to leapfrog into the future” Onderwijs is een investereing in de toekomst. Nu leiden we op voor het verleden (http://www.youtube.com/watch?v=zDZFcDGpL4U). Check Moravec’s laatste boek over hoe de toekomst van werk en educatie tegemoet te treden: http://www.knowmadsociety.com.

8. In financiële zin zijn er inspirerende voorbeelden als http://www.broodfonds.nl en http://www.kredietunienederland.nl/ en http://www.fairbanking.nl/.

9. Henk Volberda stelt dat innovatie pas echt mogelijk wordt wanneer we sociaal innoveren: http://www.mt.nl/158/28975/tech/zet-in-op-sociale-innovatie.html

10. Employee ownership, oplossing voor de stagnerende bedrijfsopvolgingsmarkt, voor meer stabiliteit in de economie door decentralisering van geld en macht. http://www.employeebuyout.nl

En dit is maar een random greep uit alle prachtige voorbeelden.

Ergo: we moeten het idee loslaten dat de crises overwaait. We zitten in een transitie. We zullen onze samenleving opnieuw uit moeten vinden. Oude wetmatigheden zijn onderdeel van het probleem, niet van de oplossingen. We moeten experimenteren met nieuwe oplossingen. En snel. De wereld verandert exponentieel. 40 stappen lineair brengt je 40 meter verder, 40 stappen exponentieel brengt je een rondje rond de wereld.

Veranderen een kwestie van stoppen met remmen….. ruimte maken voor dat wat al gebeurt. Dus ego’s op zij en voet van de rem!

 

 

Kapot geregeerd

Gisteren berichtte MKB-Nederland dat 25% van de MKB bedrijven bij hun bank onder toezicht staat van bijzonder beheer. En Samsom deed een oproep om meer geld uit te geven. Van de week kondigde de overheid nog even 6 miljard bezuinigingen aan en een lasten verzwaring voor ZZP’ers en MKB’ers. Samsom deed een oproep om meer geld uit te geven. Echt.. kijk maar: http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/politiek/samsom-geld-uitgeven .

Een journalist zei gisteren dat het MKB de banenmotor is van onze economie. In de afgelopen drie maanden kwamen er gemiddeld per maand 15.000 werklozen bij. http://nos.nl/artikel/520359-werkloosheid-neemt-verder-toe.html Het CBS berichtte dat het in eerste kwartaal geen krimp van 0,1% maar 0.4% heeft  plaatsgevonden. En Samsom deed een oproep om meer uit te geven. Mensen, ga rustig slapen. De overheid heeft alles in de hand. We zijn bijna door de crises heen. Welterusten. Uw toekomst is in goede handen.  Echt waar.