Staatspedagogiek

Onze systemen komen krakend tot stilstand. Systemen die ooit werkte, creëren nu afbreuk en pijn. Dat werd me gisteren schrijnend duidelijk voor de strafrechter.

De wat? Ja, inderdaad, de strafrechter. Daar vond ik mezelf terug gisteren. Even in het kort hoe ik daar verzeild raakte. Mijn twee jongste kinderen gaan naar een Sudburyschool. Dat is een evindence-based schooltype met een radicaal ander pedagogisch concept. Sudburyscholen bereiden al 45 jaar jonge mensen succesvol voor op vervolgonderwijs en de samenleving.

Omdat de inspectie vertrekt vanuit een reguliere visie op onderwijs bij het vaststellen van kwaliteit , keuren ze onder het motto ‘wat de boer niet kent dat eet ie niet’ de school van mijn kinderen af als leerplichtschool. In een kafkaiaanse procesgang bij de bestuursrechter bleef het oordeel van de inspectie overeind staan. Gevolg?  Als verdachte in een strafproces gedaagd worden omdat je je kinderen onttrekt aan de leerplicht. Foei meneer de Bree, het is niet de bedoeling dat u uw kind aan de staatspedagogiek onttrekt!

 Sovjetisering

Dit terwijl internationale verdragen en onze grondwet de verantwoordelijkheid van opvoeden en scholen van kinderen bij de ouders legt. Kinderen hebben recht op goed onderwijs en ouders zijn in eerste instantie verantwoordelijk daar zorg voor te dragen, conform eigen pedagogische, filosofische en morele overtuiging. Nu de Nederlandse staat meent ouders die gebruik maken van dit recht te moeten dagvaarden, lijkt er een Sovjetisering van ons onderwijsbestel gaande.

 Systeemkramp

Vervolgens is de chaos compleet. Het op volgzaamheid en compliance gerichte systeem dendert door. Inspecteurs trekken met hun staatspedagogiek in de hand als een soort onderwijsinquisitie door het land.  Leerplichtambtenaren volgen gedwee hun bureaucratische turflijsten zonder de consequenties voor betrokken kinderen en ouders te overzien. Van werk overlopende rechters beperking zich onder tijdsdruk tot denken in wetten, jurisprudentie en andere juridische zaken en verliezen de realiteit van alledag en de consequenties voor betrokkenen uit het oog. Typisch gevalletje systeemkramp zou ik zeggen.

 Schrijnend

Wat in deze soap van het bordje valt is de realiteit. Bureaucraten doen hun turfsmurfplicht  waardoor het systeem belangen van kinderen en ouder vermorzelt. Schrijnende verhalen zie ik in de loop der jaren voorbijkomen. Gevallen van stressklachten, depressiviteit, apathie, angststoornissen als faalangst, en zelf suïcideproblematiek zijn orde van de dag.  En machteloze ouders die boven alles maar één ding willen: gelukkige kinderen die goed onderwijs genieten. De sociaal-emotionele schade is groot. Heel groot.

Feiten op een rij

In de voorbereiding op de rechtszaak liep ik tegen de volgende feiten aan. Voor de leesbaarheid vermeld ik geen bronnen.  Ze zijn wel leverbaar:

  • ·         16.000 kinderen zitten ongewenst thuis omdat ze niet worden toegelaten op reguliere scholen.
  • ·         10% van de 15 jarigen is functioneel analfabeet.
  • ·         30% van de kinderen pest op school
  •            12,3% van de kinderen op regulier onderwijs wordt structureel gepest.
  • ·         Het % geïndiceerde kinderen met een leerprobleem rijst de pan uit evenals het aantal kinderen dat medicatie gebruikt om in het onderwijssysteem te kunnen functioneren.
  • ·         Verreweg de meeste kinderen krijgen onder druk van leerdwang een hekel aan school en leren.
  • ·         Veel docenten zijn gefrustreerd, apathisch, ziek thuis of verlaten het onderwijs.
  • ·         En dan praat ik nog niet over de vraag of de eenzijdige focus op cognitieve vakken de brede ontplooiing van kinderen steunt en of reguliere scholen in staat zijn de snel veranderende buitenwereld bij te benen.

Vermorzeld

Als je als ouder ingrijpt omdat je je kind een betere toekomst gunt, of erger, wanneer je ziet dat je kind lijdt onder het reguliere onderwijssysteem, loop je grote kans door de onderwijs Gestapo te worden vermorzeld.  Inspecteurs keuren alternatieven af, rechters voorkomen thuisonderwijs en veroordelen ouders die kinderen naar alternatieve scholen sturen. En leerplichtambtenaar trappen kinderen terug naar reguliere scholen onder dreiging van strafrechtelijke vervolging en bureau jeugdzorg.  Zo is ons vrije, tolerante Nederland verworden tot een eng landje met een verplichte staatspedagogiek waar nauwelijks aan te ontsnappen valt. Kinderen van 4 jaar graag inleveren bij de overheid a.u.b..

 Oplossing

De kinderombudsman stelde in een recentelijk rapport dat de internationale rechten van het kind alleen kunnen worden behartigd als we van leerplicht naar leerrecht gaan. Daar ligt volgens mij de oplossing. Kinderen hebben recht op goed onderwijs. Ouders hebben het recht van vrije onderwijskeuze.  Daar moeten we weer naar terug. De overheid moet haar rigide beleid gebaseerd op schijnkwaliteit en controleterreur loslaten en onderwijsprofessional weer de ruimte geven hun werk te doen. En  bovenal moet de overheid snel stoppen zich te bemoeien met de opvoeding van kinderen. Dat is een taak van ouders. Basta!

Advertenties

16 thoughts on “Staatspedagogiek

  1. Heej Edwin,
    Je raakt de kern met je blog. Ik zet vraagtekens bij ‘De Koers’ die je vaart, maar ik leef met heel m’n hart en ziel mee met jullie en wens jullie alles wat je nodig hebt om het doel te bereiken waar je om vraagt!
    Het doel wat je voor ogen hebt is als je het mij vraagt de essentie van educatie, kinderen begeleiden in hun groei, opleidingen en ontplooiing totdat ze met 2 benen stevig in de wereld staan. Dit alles in vrijheid, vrijheid om te zijn wie je in essentie bent.
    Ik heb bewondering voor je kracht en energie,
    Warme groet,
    Miranda

  2. Goed verwoord Edwin! Ik denk dat er heel veel mensen slaapwandelen in het systeem, niet beter weten. En dan zo met passend onderwijs.. daar merk je al helemaal geen invloed van ouders meer in terug. Het verslag van de kinderombudsman wordt genegeerd. Bedankt dat jij de confrontatie aangaat voor vrijheid op onderwijs, ik heb bewondering voor jullie pleidooi in de rechtszaal maandag. Keep up the good work!

  3. Dag Edwin,

    Herkenbaar verhaal, met veel emotie geschreven. Sommige woorden vind ik wat hard gekozen, maar in essentie ben ik het erg eens met je verhaal. Ook ik heb aan den lijve ervaren wat voor strak regime op ons onderwijs zit. Mijn gerechtelijke procedure gaat het 8ste jaar in. Ik ben veroordeeld tot 20 dagen gevangenisstraf als ik de boete niet zou betalen. Om principiële redenen wilde ik aanvankelijk niet betalen en dus gaan zitten. Maar dit bracht teveel riskante en nadelige gevolgen met zich mee. Ik heb de boete betaald maar mijn zaak ligt nog bij het Europees hof. Gaat over een gezinsreis van 4 maanden zonder toestemming van de leerplichtambtenaar. Hoewel we als ouders beiden bevoegd waren en zijn om basisschoolkinderen les te geven, was dat niet voldoende om toestemming te krijgen. Ik wacht op een uitnodiging van het Europees Hof.
    zie bijv. http://www.rtvnh.nl/nieuws/32952/Cel+geëist+na+ontduiken+schoolplicht
    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/1828151/2011/01/26/De-wereld-over-schoolboeken-mee.dhtml
    http://www.ncrv.nl/ncrvgemist/netwerk-351

    Succes in de rechtszaal

    Groeten,

    Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s