Onderwijs; verplichte middelmatigheid!

In haar jaarverslag  ‘De staat van het onderwijs’ komt de inspectie tot de conclusie dat ‘Een hele grote groep scholen nét aan de minimumeisen voldoet en heel weinig scholen boven verwachting goed presteren.’  Het reguliere onderwijs blinkt uit in middelmatigheid, is de terechte conclusie van Nu.nl.

In 1997 komt dr. H. Blok, werkzaam bij het SCO-Kohnstamm Instituut voor onderzoek van opvoeding en onderwijs, in een interview in het NRC, al tot schokkende conclusies over de kwaliteit van regulier onderwijs.  Hieronder volgen een aantal passages uit dat artikel.

‘In feite zijn bijna alle kinderen psychisch ongeschikt voor de reguliere basisschool. Het is namelijk tegennatuurlijk als kinderen hun ontwikkelingstempo aan moeten passen aan het gemiddelde van de groep waarin ze verkeren. Die aanpassing brengt grote risico’s met zich mee: kinderen lopen kans op stress, op een ondermijnd zelfvertrouwen en, uiteindelijk, op een mislukte schoolloopbaan.’

Maar misschien het grootste bezwaar is wel dat het geïnstitutionaliseerd basisonderwijs uitvallers kweekt: leerlingen die achterop raken, misschien zelfs wel in het speciaal onderwijs terecht komen, en leerlingen die een geweldige tegenzin tegen school en tegen leren opbouwen.’

‘Een onderwijskundig bezwaar: het rendement van groepsgewijs onderwijs ligt beduidend lager dan menigeen zich realiseert. Onderwijskundig onderzoek van de laatste twintig jaar heeft een oud vermoeden bevestigd. Naarmate de groepsgrootte stijgt, neemt het rendement of de leeropbrengst af. Stel bijvoorbeeld de effectiviteit van één-op’’eén onderwijs op 100 procent. Bij één-op-vijf, vijf leerlingen per leerkracht, is de effectiviteit al flink gedaald, namelijk tot circa 50 procent. Bij één-op-tien bedraagt de effectiviteit ongeveer 30 procent en bij één-op-twintig nog maar ongeveer 20 procent.’

Ouders die hun kinderen niet bloot willen stellen aan middelmatigheid met bijkomende risico’s als weerzin tegen school en leren, stress, een ondermijnd zelfvertrouwen en een reële kans op een mislukte schoolloopbaan, worden het door de overheid niet makkelijk gemaakt.

·         De traditionele vernieuwingsscholen als Montessori en de Vrije school zitten al in het zelfde pak genaaid door rigide overheidsbeleid.

·         Zelf opgerichte Particuliere scholen die andere pedagogische vertrekpunten nemen om de middelmatigheid te overstijgen en de onbedoelde nevenschade te neutraliseren worden door gestandaardiseerd toezicht in dezelfde mal gedrukt. Wanneer ze dat weigeren worden ouders strafrechtelijk vervolgd voor ontduiken van de leerplicht.

·         Thuisonderwijs wordt door de Nederlandse staat bijkans onmogelijk gemaakt door richting bezwaren zeer nauw te definiëren. Daarbij blijkt uit de praktijk dat het onttrekken van kinderen aan de schoolplicht altijd bij de rechter dient te worden bevochten.

Dit terwijl dr. H. Blok tot de volgende conclusie komt waar het thuisonderwijs betreft:

 ‘Veel ouders bieden, zonder dat ze er zich speciaal op toegelegd hebben, thuis een rijkere leeromgeving dan de school. Er is één volwassene die klaar staat op  alle vragen in te gaan, er is multifunctioneel spelmateriaal, er zijn boeken, er is een televisie en een video, er is een computer, enzovoort. Als dat materiaal niet toereikend is, is er de gratis buurtbibliotheek of bijvoorbeeld een rijk aanbod aan musea. Scholen komen zelden aan een excursie toe. Dankzij de één-op-één overdracht zullen veel kinderen aan de ochtend genoeg hebben om het tempo bij te houden. Dan blijft de middag over voor vrije besteding, bijvoorbeeld voor spelen met vriendjes en vriendinnetjes of voor bijzondere leeractiviteiten. Buitenlands onderzoek – afgenomen onder ouders die er zelf voor kiezen hun kind te scholen – laten zien dat thuisonderwijs qua leerrendement  superieur is aan schoolonderwijs.’

Andere alternatieven als Sudbury onderwijs, een pedagogische visie waar leren vraaggestuurd is en het curriculum persoonlijk wordt gebouwd rond de leerwensen en behoeften van kinderen, wordt ondanks dat ze bewezen resultaten voortbrengt, door de Nederlandse overheid betiteld als kwalitatief ondeugdelijk.

Dat maakt het overheidsoptreden dubieus. Middels handhaven van de leerplichtwet dwingt zij kinderen naar scholen te gaan waarvan de kwaliteit veel te wensen overlaat, waar de inrichting aantoonbaar contraproductief werkt en waar aantoonbaar onbedoelde mentaal-emotionele nevenschade ontstaat. Terwijl goedwerkende alternatieven met diezelfde leerplichtwet in de hand het bestaan moeilijk zo niet onmogelijk wordt gemaakt.

Dr. Blok vat één en ander samen in navolgende vraag:

Heeft de overheid het morele recht ouders te verplichten hun kind in te leveren bij een instelling die – principieel – een geringer leerrendement realiseert dan thuis mogelijk zou zijn?”

Ouders, docenten, leerplichtambtenaren, inspecteurs, politici, schoolbestuurders van Nederland, waar zijn we in hemelsnaam mee bezig, het instant houden van systeem of de ontwikkeling van onze kinderen.

Voor mij als ouder is het makkelijk. De ontwikkeling van mijn kinderen komt op de eerste plaats. Altijd.

Advertenties

8 thoughts on “Onderwijs; verplichte middelmatigheid!

  1. Interessant stuk. Door het opzetten van een (gratis te gebruiken) Nederlandse Khan Academie proberen wij thuisonderwijs ook te stimuleren. Wanneer er maar genoeg mensen zich inzetten om bij een klein gedeelte van het curriculum een instructievideo te maken is ‘de leraar’ altijd bereikbaar. Ook oefenen kan dan thuis. Zowel ouders als scholen kunnen voortgang zien.

    Ik denk dan ook dat we vooral met onze tijd mee moeten gaan en gebruik moeten maken van de mogelijkheden die computers en internet ons bieden, wat jij?

  2. Bedankt voor het stuk en jouw inzet Edwin. In onze maatschappij is er duidelijke voor hersenspoeling gekozen. Voor een gevangenis die gebruik maakt van een basis aan valse aannames. Dat we niet kunnen leren zonder lesstof, methoden en controlerende pionnen die zeggen wat, hoe, wanneer iets moet. De schijn van kwaliteit wordt geleverd door een administratief systeem, dat niets met kinderen, leren en passie van doen heeft.
    Ik ga er van vloeken, #*/#……… de woorden zal ik er niet bij typen…..
    Ergens las ik een uitspraak, de definitie van gekte is: steeds meer van hetzelfde doen en een andere uitkomst verwachten.

    Iets anders – een leeromgeving is meer dan thuis, want de mix aan leeftijden, de interactie en vrije communicatie, spelen en echte ervaringen houden de magie van leren toch levend !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s