Kruisiging? l’histoire se répète

“Forgive them father, for they not know what they do” Aan het kruis bad Jezus Christus tot God om genade te vragen voor zijn belagers.

Donderdag heeft een kantonrechter drie ouders schuldig bevonden aan het niet voldoen aan de leerplichtwet omdat zij hun kinderen naar een zelf opgerichte, innovatieve school laten gaan. In 2013 worden in het liberale Nederland ouders strafrechtelijk vervolgd omdat zij hun kinderen willen opvoeden en educatie laten volgen volgens hun eigen pedagogische overtuigingen. Onwetenden kruisigen andersdenkenden. De geschiedenis herhaalt zich. Steeds weer. Tot we ontwaken.

Onwetendheid

De innovatie Sudbury onderwijs bestaat al sinds 1968 en levert aantoonbaar goede resultaten. Psycholoog dr. Peter Gray, schrijver van het handboek voor Psychologie waar menig Psychologie student wereldwijd de grondbeginselen der psychologie uit leren, is een groot pleitbezorger van Sudbury onderwijs. Net als Dr. Alan Thomas, een Engelse specialist op het terrein van Informal Learning en Dr. John Moravec, grondlegger van de visie educatie 3.0. Allen bezochten de Sudbury school De Kampanje en constateerden dat het goed was.

Toch wordt De Kampanje structureel negatief benaderd.  Door bevooroordeelde journalisten, rechter, onderwijsinspecteurs en politici. Samen vormen zij het leger onwetenden die op de golven van het bestaande paradigma op onderwijs een veelbelovende en noodzakelijke onderwijsinnovatie slachtofferen uit onwetendheid en kortzichtigheid.

Auto

Toen de auto werd uitgevonden, werd deze gezien als een gemotoriseerde koets. Gewoon omdat men niet beter wist. Dat resulteerde in dat er regels bestonden dat een auto altijd door minimaal twee mensen bestuurd moest worden omdat er één uit moest kunnen springen om de botsen van de auto te voorkomen. Regels die vanuit een oude werkelijk logisch zijn, voldoen totaal niet in om een nieuwe werkelijkheid tegemoet te treden. Sterker, zij belemmeren vooruitgang.

Innovatie

Hetzelfde gebeurt nu in het onderwijs. Interpretatie van wetgeving gebeurt vanuit het perspectief van formeel leren. Dit terwijl wetenschappers keer op keer tot de conclusie komen dat 5 van de 6 dingen die mensen (ook kinderen die naar reguliere scholen gaan waar formeel leren het vertrekpunt is) informeel leren. Dat maakt scholen zoals ze nu zijn ingericht inefficiënt. Daarbij zijn ze ingericht op vertrekpunten vanuit het industriële paradigma. Om met de woorden van dr. John Moravec te spreken: “scholen zijn gemaakt om fabrieksarbeiders en  bureaucraten voort te brengen.”

Ouders van De Kampanje vinden dat dat anders moet. Zij zijn van mening dat zij hun kinderen beter moeten voorbereiden op hun toekomst. Zij namen het initiatief om zelf een evidence based onderwijsvernieuwing naar Nederland te halen. Gewoon omdat het bekostigd onderwijs in hun ogen te langzaam innoveert. Deze inspanning wordt nu beloond met strafrechtelijke vervolging. “L’histoire se répète”. De onwetenden kruisigen de andersdenkenden. Als Nederland wil aanhaken zal deze cultuur snel moeten omslaan. Anders lopen we een onoverbrugbare achterstand op. “Educatie kan de wereld veranderen” sprak Nelson Mandela. Laten we de onwetendheid vervangen door nieuwsgierigheid en innovatiedrang. En stoppen met het slachtofferen van innovators. Zo dat is eruit. Ik ga eieren verstoppen…

Powershift

“The most common way people give up their power is by thinking they don’t have any”

 – Alice Walker[1]

We komen uit een systeemgedreven samenleving. Mensen worden ingepast in het systeem. In onze bedrijven, maar ook maatschappelijk. Omdat wij hier van jongs af aan in worden ondergedompeld, weten we niet beter. Een olifant die aan een paal gebonden wordt als jonkie, raakt doordrongen van het feit dat hij zich niet los kan maken. Dat bepaalt zijn gedrag ook als volwassenen. Terwijl hij ondertussen sterk genoeg is zich los te rukken, doet hij dat niet.

Gedreven door technologie decentraliseert de wereld in noodvaart. Informatie is 24/7 voor iedereen toegankelijk. Communiceren kun je overal met iedereen. Dat schept oneindige mogelijkheden. En zorgt voor een powershift. De grootste bottleneck is de conditionering van mensen dat ze geen macht hebben. Of niet in staat zijn aan het stuur te staan. “Ik ben niet zo ondernemend”. “Ik durf geen risico te nemen”. “Vertel mij maar gewoon wat ik moet doen”.  Zo houden we onszelf en elkaar klein. Net als krabben in een mand. Wanneer één krab uit de mand probeert te klimmen, wordt deze door een andere krab naar beneden getrokken.  Zo houden ze zichzelf en elkaar gevangen.

Nelson Mandela zij hier het volgende over  tijdens zijn inaugurele rede in 1994:

Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.

Onze diepste angst is dat we buitenmate krachtig zijn.

Het is ons licht, niet onze duisternis die ons het meest bang maakt.

We vragen onszelf af: ”Wie ben ik om briljant, schitterend, getalenteerd en legendarisch te zijn?”

 

Zowaar, wie ben je om dat niet te zijn?

Je bent een kind van God. Jezelf klein maken dient de wereld niet.

Er is niets verlichts aan krimpen zodat andere mensen om je heen zich niet onzeker gaan voelen.

We zijn geboren om de glorie van God die in ons is, tot uitdrukking te brengen.

Het is niet slechts in enkelen van ons aanwezig, maar in iedereen.

En als we ons eigen licht laten schitteren, geven we onbewust toestemming aan andere mensen om net zo te zijn

 

Terwijl we bevrijd worden van onze angsten, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch de anderen.


[1] Dank Henk Hogeweg voor de tweet.Image