Collectivisme smoort talentontwikkeling

Net las ik online een artikel over onderwijsvernieuwing. Het ging over de ‘Steve Jobs’ scholen van Maurice de Hond. Hij stelt dat onderwijs mee moet met de digitalisering om bij te blijven. Onder het artikel stond één reactie. Een woord was met een ‘d’ geschreven en moest met ‘dt’. Bijgevoegd stond dat ook op digitale scholen taal geleerd moet worden.

En zo worden vele onderwijsdiscussie gesmoord. Taalpuristen gijzelen de discussie met hun taalobsessie, Nerds met hun wiskundeverslaving enzovoort. Het lastige is dat ze gelijk hebben goed lezen, rekenen en schrijven is een belangrijke basis. Echter de eenzijdige focus op een gestandaardiseerd aanbod, voor iedereen hetzelfde, de brede basisvorming is een voortvloeisel uit het industriële paradigma. Prefab onderwijs leidt tot assemblage leerlijnen en efficiënte leerprocessen met meetbare leeropbrengsten. Het is managementtaal uit de 20ste eeuw. Gebaseerd op het Tayloriaanse perspectief op efficiency.

‘Je kan je Ford in elke kleur bestellen als die kleur maar zwart is’ sprak Henry Ford 1,5 eeuw geleden. Terwijl we toegaan naar taylormade productie gedecentraliseerd via 3d printing. Over een paar jaar is alle apparatuur rond ons verbonden via internet. Nu al is informatie 24/7 ontsluitbaar via internet. Zijn er sociale netwerken om kennis te maken, te delen en te ontwikkelen.

Het collectivistische denken dat iedereen naar dezelfde plek moet om op hetzelfde moment dezelfde lesstof tot zich te nemen is de fabrieksmatige insteek. Ons concept van school stagneert ontwikkeling. Onder mijn vorige blog staat de reactiedie een moeder optekenede uit de mond van haar middelste zoon: “Ik leer op school eigenlijk alleen maar dingen die ik al weet”.

Educatie moet gaan over talentontwikkeling. Ons collectivistische beeld van school smoort dat. Loslaten vraagt lef. Het is echter keihard nodig.Image

Helden gezocht

Innoveren in plaats van optimaliseren

Ons onderwijs is ingericht rond de wetmatigheden van de geïndustrialiseerde samenleving. Centraal staat een lineair- mechanisch leerproces dat georganiseerd wordt rond het ontsluiten van kennis via boeken en docenten. Efficiency wordt nagestreefd door uitval en afval te managen. Kwaliteit (lees: leeropbrengsten) wordt gemeten via gestandaardiseerd toetsten. Waar uitval of afval zichtbaar wordt vindt zorg plaats. Gelijk het fabrieksmatig produceren van producten op assemblagelijnen.

Dit optimaliseringsproces reduceert onderwijs tot reproduceren van data op toets momenten. Terwijl onderwijs volgens mij moet gaan over het vinden, verpersoonlijken, creëren en toepassen van informatie, op basis van unieke passies en talenten. (informatie = gestructureerde data, kennis is verpersoonlijkte informatie, innoveren is toepassen van (nieuwe?) kennis).

 

Wat is nodig voor de transformatie van  pre-fab onderwijs?

Creëren in plaats van Assembleren

Ondernemendheid in plaats van volgzaamheid

Ontwikkeling van unieke passies & talenten in plaats van standaardisering

Ontwikkelen eigen moreel kompas in plaats van gehoorzaamheid

 

Hoe je dat doet?

Check hier de mensen met ideeën en initiatieven: www.operationeducation.nl

Sugata Mitra zei in zijn TED-talk: “If children have interest, education happens”.

Let’s make it happen: het onderwijs heeft helden nodig!

Geweldige bedrijven

“In geweldige bedrijven werken mensen die gewoon gemiddeld goed zijn.
Het verschil is: de mensen werken er met ziel en zaligheid.
Ze nemen eigenaarschap voor hun werk.”

 Dit is een uitspraak van Niels Willems. En ik kan het niet meer met hem eens zijn.

In veel organisaties is er sprake van goedgeorganiseerde middelmatigheid. De doorbraak van goed naar geweldig wordt vaak gezocht in talentmanagement en High Potential programma’s. Daar ligt de oplossing niet. Het is de context die de organisatie gemiddeld maakt.

Het verschilt zit in of mensen eigenaarschap nemen voor hun werk. Dan werken ze met ziel en zaligheid. Onze ervaring is: de eenvoudigste manier om ervoor te zorgen dat mensen eigenaarschap nemen, is als ze het eigendom hebben. Stel je voor dat werknemers het bedrijf overnemen. Dat de organisatiestructuur zo wordt aangepast dat mensen echt afrekenbare verantwoordelijkheid gaan dragen. Dan ontstaan er geweldige bedrijven die nog jaren en jaren vooruit kunnen…

Zelfredzaam, of niet?

Onze systemen en instituties trekken veel verantwoordelijkheid weg bij individuen.
Collectivisme viert hoogtij.
Dat knelt met een individualiserende samenleving.
Aan twee kanten.
Enerzijds zijn mensen ontleert hoe zich verantwoordelijk te gedragen.
Dat kan leiden tot verhuftering en asocialisering.
Anderzijds is er grote behoefte aan persoonlijke vrijheid.
Aan autonomie.
Aan maatwerk
Aan menselijke maat.

Individualisering wordt vaak onterecht in neo-liberale hoek geplaatst.
Individualisering is niet het tegenovergestelde van sociaal.
Het is het tegenovergestelde van collectivisme.
Zowel het socialisme als het liberalisme leiden aan collectivisme.

De rechtvaardiging voor collectivisme is dat er groepen mensen zijn die niet zelfredzaam zijn. Dat individualisme leidt tot het recht van de sterkste.

Collectivisme leidt echter tot onverantwoordelijk gedrag.
Tot infantilisering van grote groepen mensen.
Daarbij leidt collectivisme tot het najagen van eigen belang.
De meerderheid bepaalt de keuzes voor het collectief.
Dit leidt tot polarisering, het nastreven van eigenbelang en een onbetaalbare samenleving.

Dit is het duivels dilemma waarvoor wij ons gesteld zien.
Complexe vraagstukken zijn in de kern vaak simpel.
Zijn mensen van nature zelfredzaam of niet?

Gedrag is zeer context gevoelig.
De te beantwoorden vraag is wat mij betreft dan ook:
Is collectivisme onderdeel van de oplossing of (mede) oorzaak van de problemen die we kennen?

Wat denk jij?